hilde-fotos-bij-blogHilde Schalkwijk werkt via Adhocdocent op het Waldheim-mavo in Baarn, ze maakte onlangs de stap van het primair onderwijs naar het voortgezet onderwijs. Voor deze stoere stap heeft Hilde op 5 oktober 2016 de titel ‘Adhocdocent van het jaar’ ontvangen.

Mijn bijnaam was tot voor kort “juf Hilde”, voluit “juf juf juhuf Hilde”. Ruim 20 jaar heb ik deze prachtige titel op verschillende basisscholen met zeer veel trots en plezier gedragen. Ik had het mooiste beroep dat je je maar kan indenken. Tóch bekroop mij de laatste twee jaar het gevoel nog iets anders te willen. Echt raar als je het zo fijn hebt met betrokken ouders, leuke, lieve kinderen en hardwerkende, prettige collega’s.

Ik heb deze kriebels juist daarom lang geparkeerd. Maar met steeds sneller terugkerende regelmaat kondigde dit gevoel zich weer aan, telkens iets sterker. Tijd voor actie, maar ja, wat dan? Met goed fatsoen durfde ik hier met niemand over te praten, want het is toch bizar je zo geliefde werkplek te verlaten voor wat dan ook?

Ik stortte me op allerlei vacatures en al snel werd mij duidelijk dat ik binnen het onderwijs wilde blijven. Ik heb inmiddels veel ervaring met basisschoolleerlingen en gewerkt op scholen met leerlingen die veel zorg nodig hebben. Ik houd van kinderen en ik houd van onderwijzen dus die keuze was snel gemaakt. Iets anders dan basisonderwijs moest het worden, maar ja, wat dan? Speciaal onderwijs? De Internationale Schakelklassen? Praktijkonderwijs? Werken op een vmbo?

Ook zocht ik een plek waar ik echt nodig zou zijn voor leerlingen, ik wilde (en wil dat nog steeds) het verschil maken. In maart plaatste ik mijn cv op een vacaturebank en bedacht ik dat ik zou afwachten of er iemand zou zijn die mij misschien zou willen inzetten. Wat ik niet verwachtte gebeurde: Ik ontving dagelijks wel 6 telefoontjes en dagelijks zaten er 10 vacatures in mijn inbox. Detacheringsbureaus benaderden mij voor de leukste banen op locaties waar ik best wel eens in de keuken zou willen kijken. Het lastige bij deze prachtige aanbiedingen was dat ik de week erna moest starten. Tja, dat was ingewikkeld, want ik had nog een vaste baan.

Wat me wel aansprak, was dat ik zo in de gelegenheid werd gesteld om op verschillende soorten scholen te kijken of dit type onderwijs iets voor mij zou zijn. Ik zou tijdelijke vervangingsklussen gaan doen, telkens voor minimaal 3 maanden. De mogelijkheid overal te kunnen kijken, met de vrijheid om zelf te bepalen of ik een “klus” wel of niet aanga, deed mij besluiten een gesprek aan te gaan met Adhocdocent. Met enige terughoudendheid want intussen had ik allerlei redenen gevonden waarom ik mijn leuke basisschoolbaan met zekerheid niet zou opgeven voor iets waarvan ik niet wist of ik er blij van zou worden.

Na een fijn gesprek met verschillende leuke, enthousiaste en motiverende dames van Adhocdocent reed ik in de meivakantie vanuit Rotterdam naar huis met de gedachte: Ik ga dit doen. Ik ga het niet proberen, maar ik ga het doen. Overigens had ik alles al wel uitgebreid overwogen met mijn echtgenoot, want er zitten best een paar haken en ogen aan deze vorm van werken. Diezelfde dag nog schreef ik mijn ontslagbrief. Super stoer en onwijs blij met mijn keuze.

Op zich vreemd, want ik had nog geen andere baan. Ik wist alleen dat ik voor Adhocdocent zou gaan werken en de dames hadden me min of meer verzekerd werk voor mij te hebben. Ik ging gehoor geven aan de kriebels in mijn lijf. Ik gunde (en gun) mezelf deze ontdekkingstocht in het onderwijs. Overal een poosje zijn en uiteindelijk beslissen waar ik de aankomende 10/15 jaar wil werken.

Drie dagen later ging de telefoon, of ik op gesprek wilde in Baarn voor een vacature docent Nederlands op het vmbo-t. In augustus ben ik hier gestart. Ik heb 24 lesuren, zie 8 verschillende groepen leerlingen de revue passeren (dit zijn ongeveer 240 kinderen) en ik heb het verschrikkelijk naar mijn zin. Ik voel me zeer welkom, ik word geholpen waar nodig en ik maak deel uit van een zeer gemotiveerd docententeam. Wie had dat gedacht? Juf Hilde was mijn bijnaam. Nu luister ik naar mevrouw Schalkwijk. Een beetje vreemd nog steeds, maar ik begin er al aardig aan te wennen.

referentie-hilde-schalkwijk

 

 

 



Is schrijven ook helemaal jouw ding? Meld je aan als blogger en schrijf af en toe over jouw belevenissen voor de klas of binnen het onderwijs! Aanmelden kan door een mail te sturen naar marketing@adhocdocent.nl.